Hygrophorus marzuolus
HYGROPHORACEAE · AGARICALES · AGARICOMYCETES · BASIDIOMYCOTINA
Buen comestible
Sinónimos: CLITOCYBE MARZUOLA. AGARICUS MARZUOLUS
Nombres populares: MARTXOKO ESKO, ELUR EZKO (Eusk.). BOLET D'ESQUIROL (Cat.). MARZAS (G.). SETA DE MARZO. MARZUELO. SETA DE ARDILLA.
Descripción: Sección: Colorati. Talla media, 5 a 15. Carpóforo de hemisférico a convexo y aplanado, homogéneo, no higrófano, carnoso, viscoso, con borde ondulado y curvado. Color gris-blanco de joven, con la edad oscurece a gris-negro, aunque al corte muestre carne blanca. Láminas blanquecinas (tonos azulados de adulta), de consistencia cérea al tacto, anchas, gruesas, de apretadas a muy espaciadas, gemosas, algo decurrentes. Pie flocoso (con pelos en forma de hilos), cilíndrico, corto, robusto, carnoso, viscoso, de color blanquecino, aunque con la edad va oscureciendo a tonalidades gris-azul (sobre todo arriba). Carne muy blanca, nunca agusanada, compacta, algo fibrosa, tierna en la boca, recuerda al champiñón. Olor y sabor suave, agradable en crudo, algo dulce. Esporada blanca.
Confusiones: H. ATRAMENTOSUS (pardo con reflejos azulados o gris plateado, láminas blancas). H. CAMAROPHYLLUS (pardo-gris, con fibrillas, otoño). H. CAPRINUS (parduzco).
Hábitat: Sobre todo pinar. Más raro en haya, roble, castaño. Mitad norte peninsular.
Temporada: Aparece a partir de Febrero, es la más temprana en Primavera, hasta Mayo. Sale bastante enterrada bajo las hojas, incluso con nieve. Difícil de ver.
Cocina: Buen comestible de textura suave. En revueltos. Incluso en crudo. Suelta bastante agua.
Foto: Emilio Pini. www.funghiitaliani.it